Geloof het of niet, maar van 1970 tot en met 1973 lag in de Leuvehaven, ongeveer op de plek waar nu museumschip De Buffel ligt, een drijvend Dolfinarium. ‘Dolfirodam’ heette de attractie. Ze werd – tijdelijk – opgeleverd ter gelegenheid van de manifestatie C’70, waarmee Rotterdam in 1970 25 jaar bevrijding en wederopbouw vierde.

Ex-directeur Nico den Broeder uit Hellevoetsluis loopt over van technische kennis en smakelijke anekdoten over het dolfinarium. ,,Voor de bassins werd een rijnaak gekocht. Een doormidden gezaagd tankschip werd op een ponton geplaatst en omgebouwd tot twee tribunes,’’ legt Den Broeder uit. ,,In het ruim van de rijnaak werden het showbassin en de nachtverblijven van de dolfijnen aangelegd. Ze zwommen in kunstmatig aangemaakt zout water, want dolfijnen zijn zeedieren. In het achterschip woonden de trainers.’’De namen van die trainers herinnert Den Broeder zich ook. ,,Jos Mooy, later getrouwd met een Canadees die ook dolfijntrainer was. Dolf de Wit, helaas overleden. Cees de Groot, die nog steeds in Spanje een aantal dolfinaria onder zijn hoede heeft. Hij leidt daar trainers op.’’

Toen Dolfirodam in mei 1970 open ging, werd de show geëxploiteerd door dolfinarium Harderwijk. De eerste dolfijnen werden opgeleid door de bekende zoöloog W.H. Dudok van Heel, conservator van ‘Harderwijk’. De tuimelaars, luisterend naar de namen George, James, Birdy, Doris, Hazel en Kathy, werden voor de Rotterdamse shows gevangen in de Atlantische Oceaan rond Florida.

Ook de dolfijnen van directeur Den Broeder, die de attractie leidde toen die eenmaal naar Zeeland was verhuisd, werden uit zee gevist. ,,In hangmatten werden ze naar Nederland gevlogen. Hun huid werd ingevet en ze moesten continu nat worden gehouden met nevel en natte doeken. In Nederland moesten de trainers hen inzwemmen, want tijdens de vlucht waren ze stijf geworden.’’

Tonnen vis gingen er doorheen in Dolfirodam. Haring, makreel en sprot waren favoriet. Den Broeder: ,,De haring werd op zeker moment diepgevroren uit Canada ingevoerd. Makreel kwam uit de Ierse Zee. In de Noordzee zaten te veel pcb’s. Als je vier keer in de maand een haring eet, kan dat niet zoveel kwaad, maar als je er veertien pond per dag van wegwerkt, is het funest.’’

Dolfirodam moest in 1973 wijken voor nieuwbouw in de Leuvehaven. Tot 1980 deed het unieke drijvende dolfinarium dienst in het Zeeuwse Scharendijke. Den Broeder: ,,In 1980 mochten we van Zeeland niet verder omdat de constructie te oud was. In het Limburgse Stein is het dolfinarium toen exact nagebouwd. Van beton, dat wel. Maar vervolgens sloeg de economische recessie toe. In 1984 zijn we gestopt. De dieren zijn verkocht aan Duitse dierentuinen.’’

(bron: http://www.ad.nl/ad/nl/1038/Rotterdam/article/detail/2093730/2008/09/06/Vis-werd-duur-betaald-in-Dolfirodam.dhtml)

Advertentie

adverteren op zoovaria.com

Helpt u mee aan een mooie herinnering aan Dolfirodam?

Wij van Zoovaria zouden de dierentuinen van weleer graag een permanente plaats willen geven op deze site. Maar daarbij hebben wij uw hulp nodig. Heeft u nog (eigen) foto’s, oude folders,plattegronden en dergelijke thuis liggen? En wilt u deze delen voor het nageslacht? Stuur ze dan naar ons via e-mail! Wij plaatsen ze dan op deze site en leggen zo samen met u een mooi dossier over deze dierentuin aan.

Advertentie

Zoovaria Evenementen